Virtual Being

2 DEC 2021 – 28 FEB 2022

นิทรรศการ โดย
ธวัชชัย พันธุ์สวัสดิ์ ไทกิ ศักดิ์พิสิษฐ์ จิรัชยา พริบไหว นนทวัฒน์ นำเบญจพล นพัฒน์ เมธาฤกษ์ และ หัสกร หิรัญศิริโชค

JINGJAI GALLERY at JINGJAI MARKET เชียงใหม่

 

Virtual Being นิทรรศการศิลปะร่วมสมัย โดยศิลปิน 6 ท่าน ได้แก่ ธวัชชัย พันธุ์สวัสดิ์ ไทกิ ศักดิ์พิสิษฐ์ จิรัชยา พริบไหว นนทวัฒน์ นำเบญจพล นพัฒน์ เมธาฤกษ์ และ หัสกร หิรัญศิริโชค นิทรรศการรวบรวมผลงานหลากหลายเทคนิค ไม่ว่าจะเป็น ผลงานประติมากรรมจากไม้, ผลงานภาพเคลื่อนไหว, ผลงานจิตรกรรมและวาดเส้น, ผลงานภาพถ่ายและศิลปะจัดวาง และ ผลงานเซรามิคขนาดเล็กจิ๋ว โดยผลงานทุก ๆ ชิ้นเกี่ยวโยงกันด้วยเงื่อน “เวลาและรูปลักษณ์ของเวลา”

 

ปรากฏการณ์ “การเห็น” ที่เกิดขึ้นในนิทรรศการนี้ เป็นการชวนให้ผู้ชมได้ร่วมคิดถึงสภาวะขณะของ “การมอง” ภายใต้ช่วงเวลาที่น่าอึดอัดของการกักตัวอันยาวนานกว่า 2 ปีทำให้เกิดการปรับตัวอย่างมากของพื้นที่ทางศิลปะ และมีการใช้พื้นที่ทดแทนอย่าง Virtual Reality ในช่วงที่การออกไปข้างนอกสู่สถานที่จริงทำได้อย่างยากลำบาก การมองผ่านพื้นที่จำลองนี้เองที่ทำให้ฉุกคิดได้ถึงการแหว่งไปของมุมมองอันหลากหลายที่จะเกิดขึ้นได้จากประสบการณ์ตรง (first-hand experience) เท่านั้น ความหมายของการเข้ามาในพื้นที่จัดแสดงของผู้ชมจึงมิได้มีความหมายเพียงการออกมาอยู่ในสถานที่จริงเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการให้เวลาของผู้ชมในโลกของความเป็นจริงเทียบเคียงให้ภาพลักษณ์ของเวลาเสมือนที่บรรจุอยู่ในผลงานแต่ละชิ้นค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

 

ภายในนิทรรศการ Virtual Being ประกอบไปด้วยผลงานประติมากรรม Southeaster Wind ที่ ธวัชชัย พันธุ์สวัสดิ์ ผลิตขึ้นตั้งแต่ปี 2008 โดยมีรูปแบบที่อิงจากที่อยู่อาศัยแบบง่าย ๆ ของคนพื้นถิ่นลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาที่โน้มเอียงไปตามทิศทางของลมมรสุมประจำปี เคียงข้างอยู่กับ Major Scale ผลงานประติมากรรมจากไม้สักทองที่มีความสูงกว่าหกเมตร ธวัชชัยเริ่มทดลองสร้างประติมากรรมที่บิดเบี้ยวท้าทายต่อความเชื่อและตัวตนที่ถูกสร้างขึ้นผ่านสายตาของมนุษย์ ผลงานของธวัชชัยถูกจัดวางเอาไว้ใกล้กันกับผลงานภาพถ่ายชุด Mr. Shadow และ In Process of Time โดย นนทวัฒน์ นำเบญจพล เขาพบชาวไทใหญ่อาศัยทำงานอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่เป็นจำนวนมากมายมหาศาล ผลงานภาพถ่ายทั้งสองชุดรวมถึงประติมากรรมโต๊ะจากไม้จึงนับเป็นผลผลิตจากการเดินทางเพื่อสำรวจพื้นที่ต้นทางของชาวชาติพันธุ์ไทใหญ่ ในพื้นที่ท่าขี้เหล็กและดอยก่อวัน รัฐฉานประเทศเมียนม่า เยื้องออกไปเป็นผลงานวาดเส้น (automatic drawing) และ จิตรกรรมสีอะครีลิคบนผ้าใบ ที่ได้รับแรงบันดาลจากสวนหลังบ้านที่มีความหมายต่อ จิรัชยา พริบไหว อย่างมากในช่วงที่เกิดโรคระบาด การทำงานศิลปะและไม้ดอกที่เติบโต ช่วยนำสมดุลกลับมาสู่จิตใจที่ไหวโอนได้อีกครั้ง ผลงานเซรามิคสีขาวขนาดเล็กจิ๋วที่ หัสกร หิรัญสิริโชค ออกแบบโครงสร้างขึ้นจากแรงบันดาลใจที่มีต่อพืชและสัตว์ขนาดเล็กที่ต่างมีระบบและโครงสร้างของร่างกายเพื่อการดำรงชีพที่แปลกตาและน่าสนใจ ผลงานของหัสกรยังทำงานร่วมกันกับพื้นที่และผลงานชิ้นอื่น ๆ โดยรอบที่เชิญให้ผู้ชมร่วมมองหา ถัดออกไปเป็นผลงานจิตรกรรมสีขาวขนาดเท่ากันจำนวนสี่ชิ้นที่ นพัฒน์ เมธาฤกษ์ จงใจใช้สีขาวทาทับให้เกิดผิวสัมผัสสลับกับการเขียนภาพหรือลายเส้นลงไปเป็นชั้น ๆ ที่ไม่ได้มีเพียงด้านหน้าของผ้าใบเท่านั้น แต่ศิลปินยังแทรกเนื้อหาผ่านข้อความเอาไว้ที่ด้านข้างของกรอบผ้าใบรวมถึงกรอบไม้ด้านหลัง ผลงานภาพเคลื่อนไหว Tabula Rasa โดย ไทกิ ศักดิ์พิสิษฐ์ จัดแสดงอยู่ภายในห้อง screening room ที่มีเรื่องราวคำบอกเล่าถึงความฝันของสามีจากไปแล้วกับลักษณะพื้นที่ทางภูมิศาสตร์บริเวณภาคเหนือของประเทศไทยเพื่อพูดถึงแนวความคิดของนักปรัชญา John Locke ผสานกับเทคนิคการเล่าผ่านภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของศิลปินที่ต้องการดึงให้ผู้ชมเข้าไปสู่บรรยากาศของเรื่องราวด้วยการปรับเปลี่ยนห้องแสดงผลงานให้สอดคล้องกับเนื้อหาของเรื่อง

 

นิทรรศการ Virtual Being ต้องการนำเสนอความสัมพันธ์ของเวลาต่อรูปลักษณ์อื่น ๆ ผลงานในแต่ละชิ้นกำลังเผยให้ภาพของสิ่งที่เป็นนามธรรมอย่างเวลานั้นชัดเจนขึ้น การเห็น ที่ผู้ชมกำลังมอบปฏิสัมพันธ์ให้แก่ผลงานและสร้างความหมายต่อ การเป็น ของผลงานที่อยู่ตรงหน้านับเป็นเนื้อหาสาระสำคัญไม่น้อยไปกว่าเนื้อหาที่ศิลปินส่งต่อถึงผู้ชม และบทสนทนาที่เกิดขึ้นภายในนิทรรศการนี้นับเป็นหมุดหมายที่สำคัญของการมีส่วนร่วมเพื่อเป็นอีกหนึ่งพื้นที่ทางศิลปะของเมืองเชียงใหม่และภาคเหนือ

Virtual-Being.jpg